روستاي سورگ اباد:

      

یکی از روستاهای محروم ، با مردمی  زحمتکش و دلسوز ، زجر کشیده ، با وقار و خونگرم  و کم بضاعت  مهمان نواز و با زنانی سازگار با دارایی و نداری در شهرستان قلعه گنج می باشد.

قدمت این روستا نزدیک به 2000 سال پیش یادآوری شده ، البته در طول این سالیان فقط افرادی به طور موقتی و فصلی در آنجا سکومت داشته اند.

بیشتر ساکنان سابق این روستا صرفا جهت کشاورزی و دامپروری به این روستا مهاجرت می کرده اند. و از آنجا نقل مکان می کرده اند و به جاهای دیگری می رفته اند.

نام این روستا در گذشته "پاتلی" بوده است (بخاطر قرار گرفتن  کوه هایی در قسمت شمالی آن دقیقا در محدوده مکانی که اولین ساکنان روستا ساکن بوده اند)

پا  در گويش  محلي اين روستا ، به معني "نزديك بودن" مي باشد ، و  تل  يا تم در گویش  محلي اين روستا ، همان "پشته خاک یا سنگ یا کوهی کوچک" می باشد.

عوامل طبیعی و  قرار گرفتن تلی(پشته ای از خاک و کوهی کوچک) در وسط این روستا، این روستا  را شامل دو قسمت کرده است

 قسمت اول آن که از شمال یعنی مسیر ورودی اصلی روستا می باشد تا مدرسه روستا  و آن کوه ذکر شده می باشد را "پاتلی بالا" ناميده اند، که اکثر ساکنان این قسمت اولین  كساني هستند كه به اين روستا  مهاجرت كرده  و اين روستا را براي زندگي انتخاب و زندگي مي كرده اند.اکثر ساکنین این قسمت  مردمانی سرشناس و خونگرم و مهمان نواز و غيور و همچنین مردمانی دلسوز و خانواده دوست و مومن و ........هستند.

از محدودهء مدرسه و آن کوه تا قسمتهای جنوبی این روستا را "پاتلی گود( پایین )" نامیده اند. که مخلوطی از طایفه های اصلی روستا و طایفه های دیگر هستند که بعدها از روستاهاي مجاور  وارد این روستا شده اند.

در جنوبی ترین قسمت روستا شهرکی مسکونی وجود دارد که در طي سالهای حدود 1374-1375 تاسیس شده و اکثر ساکنان آن شهرک از روستا های اطراف به آنجا انتقال یافته اند و مخلوطی از طایفه های مختلف می باشد. تعداد محدودي نيز از  ساكنان و طوايف اصلي روستا مي باشند.

ساکنان کنونی این روستا که به صورت دائمی در اینجا ساکن شده اند، نزدیک به 100 صد است در این روستا زندگی می کنند.

جمعیت این روستا بالغ بر 450 خانوار می باشد، به طور میانگین هر خانوار را می توان 3 یا 4 نفر تخمین زد.

البته باید ذکر شود که در گذشته تعداد فرزندان هر خانوادهء پر جمعیت تا 18 یا ۲۰ نفر هم می رسیده، اما امروزه با توجه به مشکلات اقتصادی و تربیتی و ... تعداد فرزندان آنها 2 یا 3 نفر می باشد.

طبق گفتار ریش سفیدان روستا، اولین کسی که زندگی یکجا نشینی را در این روستا برپا کرد. شخصی محترم و سرشناس و دلير به نام" آقای مشی موسی پایند" بوده است، که از محبوبیت خاصی در روستا در زمان حیات  و پس از حیاط  خود برخوردار بوده است.

با وجود داشتن گله های بزرگ گاو و گوسفند تمام زجرها و مشکلات را قبول کرده اند و زندگی یکجا نشینی را شروع کرده اند و در کنار دامپروری به کشاورزی پرداخته است و دوره ای از زندگی را ورق زده است.

طبق گفتار بزرگان در ابتدای زندگی در این روستا، این روستا از فقدان امکانات رفاهی در رنج بوده است. و زندگی به سختی می گذشته است.

 بعد از مدتی که دیگر طایفه های این قوم وارد این روستا شده اند، کم کم با همکاری و همیاری روستاییان این مشکلات تا حدودی بر طرف شده است.